|
|
|
|
يكي از محوريترين نشانههاي افسردگي و دلمردگي ،
نااميدي است و نااميدي وقتي حاصل مي شود كه انسان احساس كند
تلاشهايش ثمري نداشته و يا اهدافش غيرقابل وصولند، و يكي از
محوريترين مؤلفههاي زندگي ارضاء نياز به جاودانگي است كه با
مولد بودن زندگي تأمين ميشود. احساس اميد با احساس اينكه
انسان تلاشهايش بيثمر نبوده و اينكه مسير زندگي را به سمت
پايگاههاي روشني سپري ميكند، رابطه دارد، و اميد با نشاط و
شادابي دروني رابطه دارد. بسياري از مسلمانان اقرار دارند كه
وقتي از همه جا نااميد ميشوند، به قرآن روي ميآورند و خواندن
و عمل به قرآن آنها را با نشاط و اميدوار ميكند واقعاً چرا؟
چرا قرآن با قلبها چنين ميكند؟ ميگويند يكي از كفار اديب در
زمان پيامبر «ص» مأمور شد كه جملاتي مثل قرآن بياورد، او به
طور مخفيانه و شبانه در محفلي كه قرآن قرائت ميشد از پشت در
به استماع قرآن پرداخت و از آنجا كه ضمير او بيش از حد مخدوش
نبود به شدت تحت تأثير قرآن قرار گرفت . وقتي فرداي آن روز در
جلسه كفار حاضر شد فقط يك جمله گفت، «القرآن يعلو و لا يعلي
عليه» قرآن برتر است و كلامي برتر از آن نيست.
قرآن كريم در سوره 2 آيه 62 سه معيار مهم را براي تأمين نياز
جاوادانگي انسان شرط قرار داده است:
1. اعتقاد و ايمان به خداوند _ ايمان به مبدأ
2. اعتقاد به قيامت، ايمان به معاد.
3. عمل صالح و كار شايسته
قرآن كاري را خوب و عملي را شايسته ميداند كه برابر با ميزان
و ترازوي عصر باشد، ميزان و ترازوي عصر، دين پيامبر همان عصر
است. بنابراين در عصر حاضر عمل مطابق با قرآن نشاط آور و
موفقيت آميز است . قرآن يك سلسله دستورات جديد با خود آورده و
يك سلسله دستورات انبياء پيشين را تأييد كرده است (مصدقا لما
بين يديه) . بنابراين هر كس اين سه ركن را رعايت كند جاودانه
ميشود و به حيات طيب ميرسد و اين وعده خداوند است و در آن
شكي نيست .
سپس ميفرمايد، در اين افراد هيچگونه ترس و غمي راه ندارد (لا
خوف عليهم و لاهم يحزنون) چون از رنج گذشته و غم آينده نجات
پيدا كردهاند. زيرا آنچه كه محبوب آنهاست از دستشان گرفته ميشود
و آنچه از دستشان گرفته ميشود محبوب آنها نيست . اينها نقش
گذشته و آينده را در زندگي خود زير پا گذاشتهاند و بنابراين
وقتي كسي خود را اسير آنچه از دست دادني است نكند همواره با
نشاط و آرامش است و اين درس بزرگ قرآن براي شفاي قلبها است.
1 _ «ر . ب ، جوادي آملي ، 1363 ، تفسير موضوعي قرآن ، رجاء»
به نقل از ماهنامه روانشناسي امروزش 10
ناخن جويدن
سؤال
دخترم ناخنهايش را ميجود. اين كار خيلي مرا ناراحت ميكند.
ناخنهايش شكل بسيار زشتي پيدا كردهاند. چطور مانع اين كار او
شوم؟
دقت كنيد.
جويدن ناخن اغلب براي از بين بردن اضطراب و كسب آرامش است.
وقتي اين كار به صورت عادت درآمد، ترك آن بسيار مشكل ميشود غر
زدن يا سرزنش كردن فرزندتان مانع از جويدن ناخنهايش نميشود و
در واقع آن را بدتر نيز خواهدكرد.
راه حلها
1. با فرزندان صحبت كرده و توجه او را به اين عادت جلب كنيد.
شايد او متوجه نباشد كه تا چه حدي اين كار را انجام ميدهد.
دلايل لزوم توقف اين كار را برايش توضيح دهيد. از او بپرسيد در
اين مورد چه احساسي دارد. در مورد يك نشانة يادآوري، با هم
توافق كنيد تا هرگاه كه ميخواهيد اين كار را متوقف كند، از آن
استفاده كنيد (مانند ضربه اي آرام روي بازويش و يا يك كلمه رمز).
2. دقت كنيد كه در چه اوقاتي بيشتر به جويدن ناخن خود ميپردازد،
مثلا وقتي كه در خودرو نشسته است، در حال تماشاي تلوزيون و يا
در موقعيتهاي اجتماعي . طي اين اوقات چيزي به او بدهيد كه
دستهايش به آن مشغول باشند، مانند يك رشته گردنبند مهرهدار،
تسبيح، عروسك خيمه شب بازي و يا يك تكه سنگ صاف.
3. با گفتگويي ملايم در مورد جويدن ناخن، همكاري او را جلب
كنيد. به اين مسئله بسنده نكنيد كه خودش دوست دارد اين كار را
ترك كند! وقتي او موافقت كرد كه در اين مورد تلاش كند، تشويق و
پايداري و يادآوريهاي آرام شما از غر زدن و شرمنده كردن او،
نتيجه بخشتر خواهد بود. از يك «تلنگر» ناخودآگاه براي كمك به
او استفاده كنيد. به او بگوييد كه دستش را به طرف دهانش ببرد و
سپس در حالي كه به سرعت دستهايش را پشت سرش به هم قفل ميكند
بگويد «نه». اين كار را 10 بار تمرين كند و سپس آن را چندين
بار در طول روز تكرار كند. با كمال شگفتي خواهيد ديد كه پس از
مدتي تمرين، خود اين كار بدون اينكه فرزندتان متوجه باشد،
انجام ميگيرد (درست مانند يك عادت!).
4. براي ترك اين كار، جايزهاي در نظر بگيريد. در مورد دوره
زماني خاص و تغيير رفتار خاص، توافق كنيد. يكي از روشهاي رايج
اين است كه صبح، 10 اسكناس يا سكه (با توجه به سن او) براي او
كنار بگذاريد و بگوييد كه هر بار او را در حال جويدن ناخنهايش
ببينيد، يكي از اسكناسها (يا سكهها) را كم خواهيد كرد.. شب،
اسكناسها يا سكههاي باقيمانده را مي تواند براي خودش نگه
دارد.
5. دانستن مطالب فوق ضروريست ولي درمان، زماني كامل ميشود كه
با مشاور متخصص مرتبط باشيد و مسئلة خاص فرزندتان را مطرح كنيد
و تحت نظارت وي باشيد.
سؤالات
1. 1. هنگام مشاهده ناخن جويدن فرزندتان:
الف ) با او برخورد كنيد ب) غير مستقيم به او تذكر دهيد ج)
انگشتانش را آغشته به فلفل كنيد د) به دنبال علت باشيد
2. پس از اينكه كودك مايل به ترك ناخن جويدن شد:
الف) ديگر تذكر ندهيد ب) او را به حال خود واگذاريد ج) او
را تشويق كنيد د) تشويق و يادآوريهاي آرام كنيد
3. مراحل بيان شده براي درمان كودك:
الف) كافي است و نياز به كاري ديگر نيست ب) كافي نيست و بايد
از دوستان كمك بگيريم ج) كافي است و بايد تمرين شود
د) كافي نيست و بايد با مشاور متخصص در ارتباط باشيم
|
|