٢٧ ارديبهشت, روز جهاني ارتباطات است به همين مناسبت فرازهائي از سخنان حجت الاسلام و المسلمين اعرافي، رئيس مركز جهاني علوم اسلامي كه در دومين كنفرانس بين المللي روابط عموميها با حضور شخصيتهاي داخلي و خارجي با عنوان « روابط عمومي و ارزشها» برگزار گرديد تقديم خوانندگان عزيز ميكنيم:
بي ترديد اجتماعي بودن يكي از وجوه و ابعاد مهم وجود آدمي است و در متن معناي اجتماعي بودن «ارتباطات» نهفته است. ارتباطات انساني مايه تكامل و تعالي شخصيت انسان است و بنابر بعضي ديدگاهها اساس شخصيت انسان را شكل مي دهد. از سوي ديگر ارتباطات به دو گونه تقسيم مي شود: ١. ارتباط ميان فردي ٢. ارتباط گروهي و از جمله ميان نهاد ها و جامعه.
ارتباطات نوع دوم، دامنه بسيار گسترده و وسيع دارد و يكي از جلوههاي مهم ارتباطات گروهي و اجتماعي، روابط عمومي است، چه به عنوان «فرآيند» ارتباطي كه ميان سازمانها و مؤسسات و جامعه پديدار مي شود، چه به عنوان «نهادي» كه بخشي از سازمانها را تشكيل ميدهد.
ارتباطات و به طور ويژه روابط عمومي، ضمن آنكه يك قلمروي تكنيكي و فني دارد داراي قلمرو و دامنه اخلاقي و ارزشي نيز مي باشد. بنابراين روابط عمومي هم يك فن است، هم يك دانش و هم يك قلمرو مهم اخلاقي و ارزشي انسان. روابط عمومي در شكل نوين آن، داراي سه بعد است:
١. دانشي است كه برپايه دانشهاي بنيادي ديگر استوار شده است و علمي است كاربردي، مبتني بر علوم و دانشهاي پايه خود از قبيل: جامعه شناسي، روانشناسي، و ساير علوم مؤثر در اين قلمرو؛
٢. بعد دوم آن حوزه تكنيكي و فني و روش برقراري ارتباط و روابط عمومي است؛
٣. بعد سوم آن قلمرو اخلاقي و ارزشي روابط عمومي است.
نگاه به حوزه روابط عمومي ـ و به طور عام ارتباطات انساني ـ نبايد در قلمروي دانش يا فني آن منحصر شود، بلكه بايد همواره متذكر باشيم كه حوزه ارتباط و روابط عمومي، داراي سه ضلع است كه اين سه ضلع بايد به درستي تنظيم شود و متصديان و مسئولان ارتباطات در هر نهاد سازماني، هم به گسترش و تعميق علم و دانش ارتباطات و روابط عمومي، هم به گسترش شيوهها و روش ها و ابعاد تكنيكي قضيه پرداخته و در عين حال از بعد اخلاقي و ارزشي اين قلمروي مهم انساني غفلت نورزند.
نكته بسيار مهمي كه روابط عمومي نهادهاي عمومي و دولتي بايد به آن توجه بكنند، اين تمايز و فرق بسيار اصولي و بنيادي ميان آنها و ساير روابط عمومي هاست؛ زيرا در حوزه بخش خصوصي انتقال اطلاعات سازمان به بيرون سازمان، منتقل سازي اطلاعات بيرون سازمان به درون سازمان و ايجاد حلقه وصل ارتباطي و اطلاعاتي ميان سازمان و بيرون سازمان، حقي است انتخابي و در اختيار سازمان. اما اطلاعرساني متقابل در حوزه حكومت و نهادهاي عمومي و دولتي، كه به جامعه متعلق است، يك اختيار و انتخاب نيست بلكه يك وظيفه است. امام علي‹ع › در يكي از جملههاي زيباي خودشان حقي را براي جامعه ذكر مي كنند: «از حقوق جامعه و اجتماعي مردم بر حكومت اين است كه من هيچ رازي نهان از جامعه نداشته باشم، بلكه همه اسرار و رازها را در اختيار جامعه قرار بدهم مگر در حوزه و قلمروي امنيتي و مسائل ويژه و خاص» اين فراز نشاندهنده اين است كه اطلاعرساني، معرفي، انتقال اطلاعات به بيرون سازمان و متقابلاً انتقال اطلاعات از برون نهادها به درون سازمانهاي عمومي و دولتي، افزون براين كه يك وظيفه حقوقي و قانوني به شمار مي آيد بلكه وظيفه قانوني و تكليف الهي و انساني نهاد عمومي است كه اطلاعات خود را در اختيار جامعه و ديگران قرار دهند.