کتاب های فارسی 101 الی 181

تاج لنگرودى، محمد مهدى.
101. اخلاق كودكان و نوجوانان. چاپ سوم، تهران: دفتر نشر ممتاز، 1376. 103ص.

اين اثر مشتمل بر 83 حكايت كوتاه اخلاقى است.
 

تاج لنگرودى، محمدمهدى.
102. درس‏هايى از معلّمين اخلاق. چاپ اول، تهران: انتشارات ممتاز، 1374. 296ص.

اخلاق در مكتب اسلام، [احاديث كرامت و دنائت نفس، نمونه‏هاى كرامت و دنائت نفس [(43ـ59)، اخلاق فطرى، اخلاق ارثى، اخلاق اكتسابى (59ـ72)، اقسام صفات اخلاقى، فرق بين محاسن ومكارم اخلاق (72ـ86)، معناى رذايل، معرفى صفات رذيله (86ـ99)، [نمونه‏هايى از محاسن و مكارم اخلاق [ (99ـ113)، برخوردهاى اخلاقى با افراد (113ـ115)، ملاطفت و بردبارى با افراد (124ـ128)، خلق و خوى اجتماعى حضرت [على عليه‏السلام [(134ـ137)، شدّت حيا حضرت فاطمه(س) (162ـ164)، حلم و بردبارى امام حسن عليه‏السلام (171ـ174)، عفو و اغماض امام حسن عليه‏السلام (180ـ184).
 

تاج لنگرودى، محمدمهدى.
103. سرانجام هوس‏بازى. چاپ هفتم، تهران: مؤلف، 1370. 112ص.

در اين اثر، مؤلف ضمن ارايه 59 حكايت واقعى درباره افراد مبتلا به هوس‏بازى، به بررسى آثار سوء اين بيمارى روانى پرداخته است (112ـ111).
 

تجليل، ابوطالب.
104. ارزش‏ها و ضدّ ارزش‏ها در قرآن كريم. چاپ دوم، قم: دفتر انتشارات اسلامى، 1377. 580ص.

نفاق (33ـ35)، اخلاص (35ـ44)، احسان (45ـ59)، احترام به والدين (60ـ62)، اداى امانت (62ـ64)،اكرام يتيمان (65ـ68)، انفاق (68ـ84)، ايثار (68ـ85)، اصلاح ميان مردم (86ـ88)، امر به معروف و نهى از منكر (94ـ100)، برادرى و اخوّت با مؤمنان (101ـ102)، توبه (124ـ132)، آثار تقوا (134ـ144)، توكل (144ـ152)، تواضع (153ـ154)، شايعه پراكنى (173ـ174)، حجاب (190ـ191)، خوش سخنى با مردم (227ـ229)، سرعت و سبقت در كارهاى خير (283ـ286)، شكر (286ـ296)، صبر (299ـ324)، صدقه (326ـ329)، صله رحم (330ـ332)، عدالت (333ـ339)، عفّت (352ـ353)، عفو (353ـ359)، مسالمت (369ـ370)، وفاى به عهد (6ـ384)، ايذاء والدين و مردم (405ـ407)، استكبار و تكبر (407ـ415)، استهزاء و تمسخر (416ـ417)، اسراف (418ـ421)، انحراف جنسى (424)، بهتان و افترا (429ـ430)، بدگمانى (430ـ431)، بُخل (4ـ431)، پيمان شكنى و نقض عهد (5ـ434)، تجاوز به حقوق ديگران (436ـ439)، تفرقه افكنى (440ـ442)، تكبر در راه رفتن (3ـ442)، تجسس در عيوب مردم (443)، جبّارى و زورگويى (2ـ450)، حُب دنيا (5ـ452)، حسد (455ـ458)، خيانت (5ـ462)، دروغ گفتن (9ـ465)، سرقت (6ـ482)، سوء ظن و بدگمانى (489ـ490)، طعنه زدن (495)، طمع (7ـ495)، ظلم (497ـ509)، غيبت كردن (515ـ518)، فسق (519ـ521)، فتنه انگيزى (521ـ522)، قطع رحم (537)، كينه‏جويى (547)، گوش دادن به دروغ (551).
 

تقوى، سيّد حسين.
105. اصلاحات درونى. چاپ اول، قم: موسسه انتشارات امير، 1379. 294ص.

ضرورت تربيت اخلاقى (23ـ26)، مكارم اخلاق چيست؟ (26ـ29)، دنياگرايى سرچشمه همه گناهان (64ـ66)، اخلاق جنسى (78ـ80)، ازدواج بهترين راه پيشگيرى از فساد (80ـ83)، اصول اصلاحات درونى (177ـ179)، حقيقت تقوا (179ـ182)، اوصاف متقين (182ـ186)، آثار تقوا (186ـ192)، تزكيه و ضرورت آن (193ـ202)، راه‏هاى تحصيل تزكيه [از ديدگاه قرآن] (212ـ225).
 

تهرانى، جواد.
106. آيين زندگى و درس‏هاى اخلاق اسلامى. چاپ پنجم، قم: انتشارات در راه حق، 1359. 136ص.

يك هدف مهم از بعثت [تهذيب اخلاق] (2ـ3)، [اصلاح نيت] (4ـ9)، تكبر و تواضع [تعريف و آثار آن دو] (15ـ19)، عُجب [تعريف و آثار سوء آن] (19ـ22)، حسد [تعريف و آثار سوء آن] (22ـ24)، بُخل [تعريف و آثار سوء آن [ (24ـ27)، صبر [اقسام و آثار مثبت آن [(27ـ32)، توكل به خدا [اهميت و آثار مثبت آن [(32ـ33)، راست‏گويى و دروغ‏گويى [انواع دروغ و آثار سوء آن] (38ـ41)، اداى امانت [اهميت آن در اسلام[ (50ـ54)، خشم و كظم غيظ و حلم [آثار سوء خشم و آثار مثبت كظم غيظ [(67ـ71)، خوش زبانى و بد زبانى [اهميت خوش زبانى و آثار سوء بد زبانى [(71ـ75)، دشمنى و كينه‏جويى، دورى و جدايى از يكديگر [آثار سوء كينه‏جويى [(75ـ78)، آز [آثار سوء آن[ (78ـ79)، شرم و بى‏شرمى [تعريف شرم و موارد حياى پسنديده [(80ـ82)، سخن چينى [آثار سوء آن [(84ـ85)، محبت دنيا [منشا فسادها [(126ـ131).
 

تهرانى، على.
107. اخلاق اسلامى. بى‏جا: بى‏نا، 1398 ق. 292ص.

شرح طمع و يأس و بيان فرق آن دو با رجاء و قنوط (203ـ210)، در بيان توكل و ضدّ آن حرص [معانى، اركان، مراتب و اهميت توكل و نكوهش حرص [(211ـ240)، نگاهى به معناى قساوت و غضب و تفاوت آنها (250ـ253)، ارزيابى قوه غضبيه و كارآيى آن (254ـ258) انحراف قوه غضبيه و آثار زيان‏بار آن (258ـ265)، شيوه پيشگيرى از طغيان و غضب (265ـ272).
 

جعفرى، محمدتقى.
108. اخلاق و مذهب. تهران: انتشارات تشيّع، 1335. 128ص.

پيدايش و روش اخلاق در گذشته: روش اخلاق در هند باستان، مصر باستان و.... (19ـ50)، سيستم‏هاى اخلاق باستانى (50ـ64)، بررسى اخلاق در زمان معاصر [رابطه اخلاق و علم [(64ـ110)، عالى‏ترين مكتب اخلاقى (110ـ128).
 

جعفرى، محمد حسين.
109. توبه، زيباترين پوزش. چاپ هفتم، قم: موسسه نشر فائز، 1375. 176ص.

گناه و آثار آن: گناه چيست، آثار گناهان و... . (37ـ81)، توبه، اركان و شرايط آن (153ـ169): تعريف توبه (155ـ158)، حقيقت توبه (158ـ159)، اركان و شرايط توبه (159ـ163)، شتاب در توبه (163ـ167).
 

الجلالى، محمدحسين.
110. آداب معاشرت در اسلام (شرح الاربعين النبويه). ترجمه جواد بيات و محمد آذربايجانى، چاپ اول، تهران: مركز چاپ و نشر سازمان تبليغات اسلامى، 1372. 362ص.

سخن چينى و آثار شوم آن در جامعه (139ـ143)، دزدى و اثرات زيان‏بار آن (165ـ172)، پرهيزكارى و هواى نفس (192ـ198)، رياكارى و اخلاص در عمل (209ـ219)، عيب‏جويى از نظر اسلام [علل و آثار سوء آن] (219ـ223)، بحثى پيرامون [آثار سوء] حسد و درمان آن (223ـ229)، بحثى پيرامون صبر و شيكيبايى [اهميت و اقسام آن [ (238ـ246) توكل و تواكل از نظر اسلام [نقش آن در آرامش روحى انسان[ (278ـ283)، دنياطلبى و اثرات زيان‏بار آن (283ـ288)، ارزش راست‏گويى در اسلام (304ـ307)، دروغ‏گويى و آثار زشت آن (307ـ314)، بحثى پيرامون غضب و خشم [ريشه، آثار سوء و درمان آن] (314ـ322).
 

جوادى آملى، عبداللّه.
111. اخلاق كارگزاران در حكومت اسلامى. چاپ اول، تهران: مركز نشر فرهنگى رجاء، 1366. 220ص.

مراقبه و محاسبه، راه وصول به مقام عنداللهى (17ـ27)، جهل اعتقادى و شهوت‏گرايى دو عامل سقوط (99ـ113)، نماز، مهم‏ترين عامل بازدارنده از رذيلت‏هاى فردى و مفاسد اجتماعى (147ـ159)، اهميت حفظ امانت (159ـ171).
 

جوادى آملى، عبدالله.
112. مراحل اخلاق در قرآن. چاپ اول، قم: مركز نشر اسراء، 1377. 478ص.

موانع نظرى و عملى سير و سلوك (19ـ147): غفلت [عوامل و انواع غفلت و راه حل غفلت زدايى [(23ـ45)، هوس مدارى و خودبينى [مبارزه با هواى نفس، آثار كوتاهى در جهاد اكبر [(73ـ81)، خودبينى يا خدابينى، حُمق خودبينى، سرانجام خودبينى و خودستايى (92ـ99)، كمين‏گاه‏هاى شيطان (103ـ111)، بازيگرى و دنياگرايى، بزرگ‏ترين مانع راه سالك (121ـ127)؛ مراحل مانع زدايى از سير و سلوك (147ـ220): توبه [اهميت، حقيقت، انواع و كيفيت آن [(153ـ171)، زهد [حقيقت، نشانه‏ها، مراتب و آثار آن] (171ـ187)، رياضت [نقش تمرين در مسايل اخلاقى [(187ـ195)، مراقبة و محاسبه [نقش آن دو در تهذيب نفس [(195ـ205)، تقوا [اركان تقوا، مراحل تقوا، رابطه تقوا و عمل و ثمرات تقوا [(205ـ220)، مقامات عارفان و مراحل سير و سلوك: ايمان، ثبات، نيت، صدق، انابه، اخلاص، خلوت، تفكر خوف و حزن، رجا، صبر، شكر، اراده، شوق، محبت، معرفت، يقين، سكون، توكل، رضا، تسليم، توحيد، اتحاد، وحدت (220ـ412)؛ اخلاص [حقيقت و راه تحصيل آن]، صبر (موارد و مراتب آن) (306ـ309)، عناصر اصيل تهذيب اخلاق (332ـ339)، توكل [حقيقت و آثار آن [(363ـ377)، كمال انقطاع به خدا [راه‏هاى تحصيل كمال انقطاع به خدا].
 

جوادى ابهرى، مرتضى.
113. خودسازى اسلامى. چاپ اول، قم: با همكارى نمايشگاه نشر كتاب قم، 1361. 176ص.

مبارزه با نفس (34ـ38)، مراحل خودسازى (65ـ74)، صبر براى ايمان مثل سر براى بدن است (87ـ93)، اخلاق [تعريف و اهميت آن از ديدگاه اسلام] (114ـ120).
 

جهان ستان، جواد.
114. خانواده و بهداشت روانى. تهران: بى‏نا، بى‏تا. 112ص.

رابطه خانواده با خصال كودك [نقش خانواده در تربيت كودك] (31ـ54)، علل كژخويى و ناباب شدن كودكان (56ـ79)، بازى و كودك [نقش بازى در اخلاق كودك [(85ـ90)، كودك در خانه و مدرسه [نحوه رفتار صحيح با او [ (90ـ94).

 

جهانگرد، يداللّه.
115. نحوه رفتار والدين با فرزندان. چاپ چهارم، تهران: انتشارات انجمن اوليا و مربيان، 1373. 138ص.

اهميت خانواده و جايگاه آن در تربيت: عوامل انسانى [مادر، پدر،...] (15ـ21)، عوامل غير انسانى (21ـ27)، مراحل تربيت (27ـ28)، اصول كلى تربيت در مرحله سيادت (36ـ45)، آثار خشونت در تربيت فرزندان (95ـ96).
 

جهان ميهن، شكراللّه.
116. تربيت و اخلاق. تهران: موسسه انتشارات هاد، بى‏تا. 248ص.

تقوا يك هدف اساسى: حقيقت تقوا، مصاديق تقوا و... . (52ـ87)، پرورش روح اجتماعى: خدمت به خلق، اخوّت اسلامى، همدردى امام صادق عليه‏السلام با مردم و... . (127ـ141)، نمونه‏هايى از روش‏هاى تربيتى اسلام (141): تبشير و انذار، تشويق و تنبيه (145ـ155)، تلفيق علم و عمل (155ـ163)، پيوند ايمان و عمل صالح (163ـ171)، امر به معروف و نهى از منكر [تعريف، شرايط، اهميت، مراتب و آثار آن دو [(171ـ197)، اسوه و سيره [سيره پيامبران و ائمه عليهم‏السلام [(197ـ223).
 

چسر، اوستاس.
117. مسايل زندگى و دانستنى‏هاى روانشناسى براى جوانان. ترجمه محمد نوروزى، چاپ دوم، تهران: انتشارات شرق، 1368. 343ص.

خشونت و بيرحمى كودكانه [نحوه برخورد با خشونت كودك] (222ـ226)، دروغ‏گويى كودكانه [انواع دروغ‏هاى دوران كودكى كه جنبه طبيعى دارند [(226ـ236)، دزدى كودكانه [ارتباط دزدى كودكانه با دروغ‏هاى كودكانه و علل دزدى كودكانه[ (236ـ241)، حسادت كودكانه [شكل‏گيرى حسادت در كودكان و شيوه صحيح برخورد با آن [(241ـ244).
 

حائرى شيرازى، محى‏الدين.
118. اخلاق در اسلام. چاپ چهارم، تهران: مركز نشر فرهنگى رجاء، 1362. 147ص.

مقام اخلاق در اسلام (7ـ17)، [دنيا ريشه همه فسادها] (29ـ45)، موضع انسان در برابر دنيا و حقيقت خويش (45ـ56)، نفسانيّت (56ـ69)، آرزو [اعتدال در آن [(69ـ85)، انسان بين دو كشش (95ـ111).
 

حائرى شيرازى، محى‏الدين.
119. تمثيلات. ج1، چاپ اول، قم: انتشارات شفق، 1372. 166ص.

اين اثر مشتمل بر تمثيلات اخلاقى (13ـ49)، تربيتى (49ـ97) و معنوى عرفانى (97ـ139)است.
 

حائرى شيرازى، محى‏الدين.
120. تمثيلات. ج2، چاپ اول، قم: انتشارات شفق، 1372. 184ص.

اين اثر نيز مشتمل بر تمثيلات اخلاقى ـ تربيتى از جمله در موضوعاتى چون توبه، دنياگرايى، خودپسندى و... . (13ـ57) و تمثيلات معنوى ـ عرفانى در موضوعاتى مانند علّت خودبينى، مراقبت از نفس و... . (57ـ113) است.
 

حائرى شيرازى، محى‏الدين.
121. راه رشد. چاپ اول، قم: دارالصادقين، 1378. 126ص.

شيوه اصلاح [رفتار ناپسند] (9ـ11)، [شيوه ساختن] شخصيت [كودك [(11ـ13)، زمينه‏هاى مناسب [تربيت] (17ـ21)، [نصيحت] در خلوت (29ـ31)، [نقش ارتباط سالم در تربيت كودك] (45ـ51)، [نقش] عادت‏پذيرى [در رفتار كودك] (71ـ75)، صفات خوب و بد (75ـ77)، [موارد لزوم] برخورد قاطعانه (91ـ95)، هنگام وعظ [شرايط پند[ (113ـ115)، [شرايط]امر به معروف (115ـ117)، [نقش محبت در تربيت كودك [ (119ـ123).
 

حائرى شيرازى، محى‏الدين.
122. مثل‏ها و پندها. ج5، چاپ اول، تهران: انتشارات پيام آزادى، 1374. 96ص.

توازن علم و اخلاق (40ـ42)، وقت نصيحت (81ـ82)، رهايى از تعلقات [دنيوى[ (85ـ86)، تأثير لقمه حلال (86ـ87)، روش تنبيه فرزند (88ـ90)، آثار بى‏تقوايى (95ـ96).
 

حائرى شيرازى، محى‏الدين.
123. مثل‏ها و پندها. ج6، چاپ اول، تهران: انتشارات پيام آزادى، 1374. 96ص.

رهايى از «خود» (18ـ20)، زمينه‏هاى يأس و غرور (22ـ23)، دوستى انسان‏هاى خدايى (26ـ27)، تدريج در تربيت (29ـ30)، شيوه تربيت (30ـ31)، كنترل زبان در حال خشم (31ـ32)، شكل دادن به رفتار (39ـ40)، خودسازى در محيط آلوده (72ـ73)، زشتى منيّت‏ها (81ـ82)، ريشه كن ساختن مفاسد اخلاقى (82ـ83)، ضرر علم بدون تهذيب (83ـ84)، خشم، حجاب عقل (84ـ86)، تربيت‏پذيرى در خردسالى (87ـ88).
 

حاجى ده آبادى، محمد على.
124. درآمدى بر نظام تربيتى اسلام. چاپ اول، قم: دفتر تحقيقات و تدوين كتب درسى مركز جهانى علوم اسلامى، 1377. 176ص.

روش‏هاى تربيت اسلامى (129ـ177)، الف) روش‏هاى عام (50ـ137): روش پرسش و استفهام (39ـ138)، استفاده از قصه و داستان (139ـ141)، روش آموزش تلقين به نفس (142ـ143)، استفاده از تشبيه و تمثيل (143ـ145)، روش تمهيدى (145ـ147)، روش موعظه و نصيحت (147ـ150). ب) روش‏هاى خاص (150ـ176): روش‏هاى ايجادى (150ـ162)، روش تربيت الگويى (150ـ154)، روش تشويق (158ـ161)، روش واداشتن و اجبار (161ـ162)، روش‏هاى اصلاحى (162ـ176)، روش تغافل (163ـ164)، انتساب به غفلت و سهو (164ـ165)، انذار (165ـ167)، روش محروم‏سازى و جريمه كردن (167ـ169)، مواجهه عملى متربى با نتايج سوء عملش (169ـ170)، روش تنبيه (170ـ176).
 

حبيبيان، احمد.
125. مرز فضايل و رذايل اخلاقى. چاپ اول، همدان: انتشارات دانشگاه بوعلى سينا، 1369. 266ص.

[شرح معانى] خودخواهى، تواضع، تملّق، كبر، خشم و غيبت (5ـ19)، صبر در مقابل سختى‏ها (71ـ76)، غرور [آثار سوء آن] (84ـ86)، كينه در مقابل مؤمن (98ـ100)، غبطه و حسد [تعريف آن دو [(101ـ103)، حسن ظن و سوء ظن [تعريف و موارد آن دو[ (32ـ135)، حرص و طمع نسبت به مال و جاه (139ـ141)، بخل و تنگ چشمى، اسراف و تبذير (146ـ151)، ايثار [تعريف و اهميت آن [(151ـ153)، خوش رفتارى (163ـ165)، دروغ‏گويى، مزاح، لغو، بدخلقى [تعاريف و موارد آنها [(181ـ190)، زهد و رهبانيت [تعريف و حدود آن دو [(204ـ212)، كم‏گويى و پرگويى [آثار آن دو[ (213ـ219).
 

حبيبى گرگانى، حبيب اللّه.
126. از دام‏هاى شيطان. چاپ اول، قم: انتشارات قيام، 1373. 96ص.

كبر (7ـ43): تعريف كبر، معنى، اقسام و علل پيدايش آن (9ـ30)، نشانه كبر، زيان‏هاى كبر و راه علاج آن (30ـ39). حرص (43ـ63): علل حرص (45ـ49)، راه‏هاى علاج حرص (49ـ53)، حسد (63ـ94): معنى و اقسام حسد (65ـ71)، نشانه و علامت حسد و زيان‏هاى آن (71ـ77)، علت به وجود آمدن حسد در انسان‏ها (77ـ79)، راه علاج و برطرف كردن حسد (79ـ80).
 

حجتى، محمدباقر.
127. آداب تعليم و تعلم در اسلام. چاپ بيست و يكم، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامى، 1377. 773ص.

آداب و وظايف معلم و شاگرد نسبت به خود (120ـ207): ضرورت و لزوم اخلاص و پاكسازى نيّت (120ـ154)، پالايش دل از رذايل اخلاقى (173ـ178)، حسن خلق، فروتنى و كوشش در تكميل نفس (191ـ194)، عفت نفس و علوّ همّت (194ـ202)، تادّب به موازين اخلاقى (202ـ207)، آداب و وظايف ويژه معلّم با شاگردان و دانشجويان (251ـ289): ايجاد خلوص نيت در شاگردان (251ـ253)، فروتنى و نرمش معلم نسبت به شاگردان (260ـ264). آداب و آيين زندگى شاگرد با استاد (350ـ415)، آفات و نتايج سوء بحث و مناظره نادرست (510ـ551).
 

حجتى، محمد باقر.
128. اسلام و تعليم و تربيت (بخش اول تربيت). تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامى، 1375. 276ص.

تربيت و اقسام آن (36ـ72): پرورش اخلاقى (37ـ41). نيازمندى‏هاى روانى كودك (184ـ196): احترام به كودك (185ـ191)، ترحم و محبت به كودك (191ـ196)، وفاى به عهد كودك: اهميت وفاى به عهد از نظر قرآن، جلب اعتماد كودك از راه وفاى به عهد و... (196ـ204)، اهميت تربيت اخلاقى (229ـ239)، عوامل و انگيزه‏هاى اخلاقى (239ـ269).
 

حسن زاده، صادق.
129. كليد خوشبختى. چاپ اول، قم: انتشارات مؤمنين، 1377. 230ص.

توجه به معنويت [و اخلاقيات] (95ـ103)، احترام به پدر و مادر [سيره علماى اسلام[ (103ـ117)، احترام به استاد [جلوه‏هاى آن] (117ـ131)، احترام به شاگرد [جلوه‏هاى آن[ (131ـ139)، احترامات لازم: احترام به ولى فقيه، فرماندهان، بزرگان، كودكان و... . (139ـ155)، احترام به اهل خانه (155ـ161)، انتخاب دوست و هم بحث [شرايط آن[ (255ـ261).
 

حسن منفرد، حسن.
130. اخلاق و تربيت اسلامى. چاپ اول، تهران: كتاب طوبى، 1370. 240ص.

تهذيب نفس و كسب فضايل اخلاقى (69ـ101): اصلاح اخلاق (69ـ84)، رذايل و فضايل اخلاقى (84ـ92)، حُسن خُلق و كسب صفات اخلاقى (92ـ101)، فرازهايى از نهج ‏البلاغه (117ـ129): مذمت متابعت از هواى نفس و آرزوهاى بى‏حدّ (119ـ120)، منشأ فتنه و فساد (120ـ121)، توصيف دنيا (121ـ122)، امراض روحى (131ـ147): حبّ دنيا (133ـ143)، تذكر و عبرت از دنيا (146ـ148)، مهلكات نفس (149ـ168): شهوت جنسى (151ـ153)، زبان و آفات آن (153ـ169)، رذايل اخلاقى (169ـ201): سخن چينى، مسخره كردن، سبك شمردن و اهانت به مؤمن (171ـ175)، خشم و غضب: تعريف و اقسام آن (175ـ182)، حسد، تكبّر، عجب و بخل (182ـ201). فضايل اخلاقى (203ـ218): صبر [تعريف و اقسام آن [(205ـ213)، توكل به خدا (213ـ216)، فرازى از نهج‏البلاغه: اخلاق دانشجويى (221ـ239).
 

حسنى، عليرضا.
131. توبه در قرآن و سنت؛ «تولدى بدون گناه. چاپ اول، تهران: نشر رايزن، 1378. 312ص.

در توبه، استغفار و انابه (15ـ47)، در حقيقت توبه (63ـ93)، در اقسام توبه (93ـ105)، در آثار ويرانگر گناه و فضيلت توبه (241ـ271)، در توبه نصوح و موقعيت تائب (271ـ304).
 

حسينيان، احمد.
132. نقش تربيتى نماز. چاپ اول، تهران: انتشارات دنياى قلم، 1376. 256ص.

مفهوم تربيت، مرز بين تربيت و اخلاق، تربيت و اخلاق اسلامى و... . (11ـ31)، ويژگى‏ها و اهميت نظام تربيتى اسلام: تزكيه نفس توأم با پرورش عقلى، ايمان، پشتوانه اخلاق، وجود الگوهاى برتر و... . (47ـ83)، اهداف و آثار نظام تربيتى اسلام: هدايت در همه ابعاد، تقوا، پرورش روح اجتماعى، جهاد با نفس و... . (83ـ117)، اهداف و آثار تربيتى نماز: آثار تربيتى و اخلاقى: تمايل به خيرخواهى، روحيه قدردانى و احترام، محبت، دورى از گناه، صبر و آرامش روانى، سازندگى وجدان اخلاقى، دورى از غرور و... . (163ـ231).
 

حسينى (بيرجندى)، مهدى.
133. مشاور والدين در مسايل تربيتى و تحصيلى فرزندان. چاپ اول، تهران: انتشارات اساطير، 1377. 148ص.

پيشگيرى و درمان دروغ‏گويى در كودكان (27ـ31)، پيشگيرى و درمان دزدى در كودكان [انواع و علل دزدى [ (31ـ39)، مسايل جنسى كودك و نوجوان [راه‏هاى جلوگيرى از انحرافات جنسى] (51ـ59)، ناسازگارى كودكان و نوجوانان و راه‏هاى مبارزه با آن (81ـ85)، حسادت و لجاجت در كودكان [چگونگى آن و راه مبارزه با حسادت و لجاجت [(85ـ89).
 

حسينى دهشيرى، افضل السادات.
134. نگرشى به تربيت اخلاقى از ديدگاه اسلام «با تاكيد بر دوره نوجوانى». چاپ اول، تهران: مركز چاپ و نشر سازمان تبليغات اسلامى، 1370. 248ص.

بررسى مفاهيم اخلاق و تربيت (17ـ167): مفهوم اخلاق، وجدان اخلاقى، اخلاق و رابطه آن با وراثت، رابطه اخلاق و دين، و... . (19ـ65)، مفهوم تربيت اخلاقى: رابطه اخلاق و تربيت، اهميت تربيت اخلاقى و... . (65ـ105)، نظام تربيت اخلاقى: هدف تربيت اخلاقى، مراحل تربيت اخلاقى و... . (105ـ167)، نوجوانى و تربيت اخلاقى (167ـ240): نوجوانى و مشكلات اخلاقى (169ـ211)، تربيت اخلاقى نوجوان: نظام تربيت اخلاقى نوجوان، عوامل تربيت اخلاقى و... . (211ـ240).
 

حسينى زاده قمى، مهدى.
135. اخلاق از ديدگاه قرآن و سنت. تهران: واحد فرهنگى بنياد شهيد، 1360، 357ص.

شمه‏اى از سخنان اخلاقى امام خمينى( رحمه‏الله ) (9ـ23)، اخلاق اسلامى در جنگ (83ـ105)، خودسازى و حركت خودساز انسان (105ـ111)، فوايد و آثار ايمان [از جمله آثار اخلاقى [(155ـ167)، تامّلاتى در اخلاق باطنى (217ـ229)، اخلاق و سير و سلوك (235ـ253)، مبانى اخلاق و تربيت اسلامى (253ـ297)، مسايل اخلاقى و تهذيب نفس (297ـ307)، مقايسه دو مكتب اخلاقى در مورد دروغ (321ـ327)، ريا و نقش آن در جامعه (333ـ339)، اخلاق از نظر مردم (339ـ347)، شناخت خود [انواع نفس[ (347ـ357).
 

حسينى شيرازى، محمد.
136. نقش عبادت در سازندگى انسان. ترجمه محمد باقر فالى، قم: كانون نشر انديشه‏هاى اسلامى، بى‏تا. 248ص.

روزه (50ـ121): سازندگى و اصلاح عمومى [تعادل روح و جسم] (53ـ57)، تأثير روزه بر رفتار انسان: تقويت اراده، امانت‏دارى، تهذيب نفس، مساوات، تحريك عاطفه و... . (60ـ68)، جنبه‏هاى اخلاقى حج (183ـ186).
 

حسينى، على‏اكبر.
137. اخلاق در خانواده. چاپ اول، تهران: انتشارات اسلامى، 1369. 496ص.

خوش‏رويى، جمال انسان است، ارزش و ضرورت خوش‏رويى، چگونه مى‏توان خوش‏رو و گشاده‏رو بود (166ـ174)، بدگمانى را چگونه درمان كنيم؟ (246ـ251)، كرامت، زيربناى تربيت و سعادت (381ـ386)، با فرزند خود چگونه صحبت مى‏كنيد؟ چگونه او را مى‏پروريد؟ (386ـ390)، تأديب خود و فرزند خويش را بر عهده گيريد (396ـ407)، رِفق، بهترين روش در تربيت (407ـ410)، اكرام كودكان و تربيت نيكوى آنان، وظيفه الهى است (430ـ433)، با فرزند نوجوان خود، چگونه رفتار مى‏كنيد؟ [مراحل تربيت و نحوه صحيح برخورد با نوجوان [(439ـ446)، رفاقت در تربيت، فرزند شما به تدريج با دوست خود همرنگ مى‏شود (446ـ451).
 

حسينى، نعمت الله.
138. مردان علم در ميدان عمل. ج1، چاپ ششم، قم: دفتر انتشارات اسلامى، 1375. 528ص.

آثار معاشرت با عالم (1ـ33)، عاقبت بخل در تعليم و فروختن دانش (104ـ217)، پايدارى و استقامت در تعليم و تعلم (57ـ104)، زهد، تقوا، اخلاص و ولايت اهل بيت عليهم‏السلام ، در سيره علماى شيعه (104ـ227)، انفاق، ايثار، حمايت و دستگيرى از ضعفا (227ـ261)، مجاهده و مبارزه عليه ظلم و فساد (261ـ300).
 

حسينى، نعمت الله.
139. مردان علم در ميدان عمل. ج2، چاپ دوم، قم: مؤلف، 1376. 495ص.

لزوم عمل در ضمن تحصيل علم (67ـ70)، توكل (92ـ102)، (زهد، تقوا، اخلاص و ساده‏زيستى (135ـ262)، ارتباط علم الهى با تقوا و پرهيزگارى (140ـ147)، عزت‏نفس (205)، اخلاص (214ـ216)، كرامت نفس (306)، مبارزه با مفاسد اجتماعى (299ـ300).
 

حسينى، نعمت الله.
140. مردان علم در ميدان عمل. ج3، چاپ اول، قم: مؤلف، 1372. 503ص.

حرمت و اكرام عالم (34ـ54)، زهد، تقوا، اخلاص و ساده زيستى در سيره علماى شيعه (115ـ191).
 

حسينى، نعمت الله.
141. مردان علم در ميدان عمل. ج5، چاپ اول، قم: مؤلف، 1374. 503ص.

استقامت و پايدارى در تعليم و تعلم (61ـ107)، زهد، تقوا،اخلاص و ساده‏زيستى در سيره علماى شيعه (107ـ191).
 

حقانى زنجانى، حسين.
142. نظام اخلاقى اسلام. چاپ اول، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامى، 1373. 483ص.

علم اخلاق و فلسفه اخلاق (تعريف، موضوع، فايده علم اخلاق، رابطه دين با اخلاق، رابطه اخلاق با وجدان اخلاقى و...) (21ـ49)، آرزو و اميد از ديدگاه اسلام (95ـ145)، آرزوهاى سازنده و آرزوهاى مخرب (95ـ113)، حرص (انگيزه‏ها، اشكال و راه علاج) (127ـ145)، دنيا از ديدگاه اسلام (145ـ171)، دوستى دنيا و وابستگى به آن (151ـ161)، ريشه‏هاى حب دنيا و درمان آن (164ـ171)، زهد چيست، زاهد كيست؟ (197ـ209)، كمال زهد (203ـ205)، زهد را از چه راهى به دست آوريم و مراتب آن (205ـ209)، توكل از ديدگاه قرآن و عترت (تعريف، موانع و آثار فردى و اجتماعى آن) (209ـ237)، آفات زبان در اخبار و آيات (237ـ263)، راه نجات از آفات زبان (238ـ241)، طريق حفظ زبان (242ـ244)، ارزش، فوايد و آثار سكوت (252ـ263)، خطرهاى دروغ براى فرد و جامعه از ديدگاه پيشوايان اسلام (263ـ277)، غيبت در قرآن مجيد (277ـ297)، راه توبه از غيبت (281ـ282)، معناى غيبت از ديدگاه پيشوايان دينى (282ـ284)، اقسام غيبت (284ـ285)، سخن چينى (تعريف و انگيزه‏هاى آن) (297ـ307)، سعايت، صفتى زشت و نكوهيده (307ـ313)، دشنام و بدگويى سلاح افراد پست (313ـ325)، آزار مؤمن (تعريف و موارد آن) (325ـ331)، خدعه و نيرنگ (332ـ335)، معنى گناه در قرآن و احاديث (335ـ371)، عامل اصلى گناه (338ـ339)، گناهان كبيره و صغيره (341ـ345)، طريق ترك گناه (349ـ351)، آثار اخروى و روحى گناه (351ـ360)، اصرار بر گناه و آثار وضعى آن (365ـ371)، توبه در اسلام و مسيحيت (371ـ379)، صله ارحام در قرآن مجيد (397ـ419).
 

حق‏جو، محمدحسين.
143. خودسازى در مكتب قرآن و عترت. قم: انتشارات پيام اسلام قم، 1363. 384ص.

اين اثر كه با تأكيد بر آيات و روايات نگارش يافته مشتمل بر مطالب زير است:
مراقبت: خودنگرى خدانگرى (28ـ35)، زبان آلت اكثر گناهان (45ـ50)، سكوت زمينه ساز حكمت (50ـ56)، غيبت (56ـ62)، حسد ورزى (62ـ68)، راست‏گويى (68ـ71)، دروغ (71ـ77)، تهمت (77ـ80)، فحش (80ـ83)، خنده قهقهه (83ـ87)، اذيت و آزار (87ـ91)، امانت‏دارى (91ـ95)، خيانت (95ـ98)، شكم‏پرستى (98ـ105)، كبر (105ـ110)، ريا، شرك كوچك (110ـ116)، غرور (116ـ121)، عفو (121ـ125)، فرونشاندن عصبانيت (125ـ130)، دنيا (130ـ140)، مال و ثروت، وسيله نيكى و زشتى (140ـ144)، بى‏نيازى ظاهرى (144ـ149)، انفاق (149ـ154)، مقام‏پرستى (154ـ157)، صبر و پايدارى (157ـ164)، اخلاق خوب (164ـ170)، فقر و نياز، راز كمال (170ـ175)، حيله و مكر (175ـ177)، تربيت و ادب (177ـ180)، وفاى به عهد (180ـ185)، حيا (191ـ194)، تواضع و فروتنى (205ـ208)، توبه و شرايط آن (213ـ220)، زهد و آثار آن (231ـ234)، صله رحم، امر به معروف و نهى از منكر (283ـ290)، احترام به پدر و مادر (332ـ340)، محبت به زيردستان (348ـ353).
 

حق‏جو، محمد حسين.
144. شكوفايى اراده. چاپ اول، قم: انتشارات جواهريان، 1372. 186ص.

لزوم شكوفايى اراده (95ـ143): الگوهاى عملى در شكوفايى اراده (95ـ98)، ارزش‏هاى شكوفايى اراده (98ـ116)، تسلط بر روح (101ـ103)، احتياط در مصرف انرژى‏هاى مادى: در حرف زدن، شنيدن، نگاه كردن و... . (103ـ110). سير تكاملى شكوفايى اراده (143ـ167).
 

حق‏جو، محمدحسين.
145. نيازمندى‏هاى نسل جوان. مشهد: انتشارات رستگار، 1372. 296ص.

ورزش‏هاى اخلاقى: عفو، دروغ (84ـ88)، عوارض كمبود محبت (192ـ194)، كنترل [فوايد و انواع كنترل غرايز و... [ (215ـ233)، خنده و گريه [بررسى آثار و اهميت آن دو[ (233ـ248)، تهذيب [نفس [(250ـ261)، [چند مورد از آفات شخصيّت [حرص، خشم و دروغ، شوخى، خنده، بداخلاقى، بدرفتارى و... (262ـ272).
 

حقيقى، كريم محمود.
146. آداب و مراحل سلوك: تخلّى. ج1، چاپ دوم، شيراز: انتشارات فلاح، 1372. 190ص.

توبه نصوح [معناى آن] (68ـ71)، آهنگ توبه [اهميت آن] (92ـ100)، منازل توبه [مراحل آن [(100ـ159)، سرعت در توبه (169ـ171)، اثر گناه در قلب (171ـ179)، آثار متعدد گناه (179ـ191).
 

حقيقى، كريم محمود.
147. آداب و مراحل سلوك الهى، تزكىّ در تزكيه نفس از صفات ذميمه. ج2، چاپ دوم، شيراز: انتشارات فلاح، 1372. 192ص.

تذكراتى در معالجه حب دنيا (30ـ63)، گناهان كبيره (63ـ85)، خود بزرگ‏بينى (85ـ101)، آرزوى طولانى (106ـ113)، غيبت (134)، دروغ (118ـ121)، سخن چينى (134ـ139)، نفاق (139ـ141)، مجادله (170ـ173)، كينه‏توزى و علاج آن (113ـ118)، با خويشان آلوده چه بايد كرد؟ (173ـ188)، شوخى كردن (145ـ149).
 

حقيقى، كريم محمود.
148. آداب و مراحل سلوك الهى: تحلّى. ج3، چاپ دوم، شيراز: انتشارات فلاح، 1373. 216ص.

تقوا، بهترين ره توشه (20ـ25)، نيت، اخلاص و معنى اخلاص (41ـ55)،ادب خوردن (196ـ201)، تقوا را چگونه به دست آوريم (212ـ216).
 

حقيقى، كريم محمود.
149. آداب و مراحل سلوك الهى (4). ج4، چاپ اول، شيراز: انتشارات فلاح، 1375. 248ص.

فراغت و آرامش (10)، زهد [تعريف و آثار] (13ـ19)، دورى از معاشرت بى‏جا (19ـ24)، صمت و سكوت [آثار [ (24ـ29)، قناعت [تعريف و آثار] (40ـ47)، توكل [تعريف و آثار [(58ـ72)، تواضع [تعريف و آثار] (72ـ81)، صبر [انواع و آثار [ (81ـ115)، خوف و رجا [تعريف و آثار [(145ـ152)، وفاى به عهد [اهميت آن[ (161ـ165)، امر به معروف و نهى از منكر و شرايط آن (165ـ175)، حلم و فرو نشاندن خشم (182ـ188)، آزرم و صيانت چشم (188ـ194)، صله رحم [اهميت و آثار[ (194ـ199)، خوش خلقى و سازگارى (199ـ212)، استغنا و بى‏نيازى از مردم (216ـ221)، مراقبه و محاسبه (244ـ248).
 

حيدرى، اكرم (گيتى).
150. روانشناسى رشد و اختلالات روانى رايج در كودكان. ج1، چاپ چهارم، تهران: نشر سعيد محبى، 1374. 173ص.

خصايص رشدى در دوران نوجوانى از لحاظ اجتماعى و عاطفى (93ـ97)، اختلال در خلق و خو (كج خلقى) و علل آن (97ـ100)، رشد اخلاقى و روابط آن با رشد اجتماعى (115)، اختلال خلق ضدّ اجتماعى (148)، كودكان ناسازگار (152)، ناسازگارى خلقى، حسد (119)، خودكشى (121)، انحراف جنسى (148).
 

خاتمى زنجانى، بيوك آقا.
151. نظامات اخلاقى و تربيتى اسلام به روايت معصومين عليهم‏السلام . چاپ اول، زنجان: مركز احياء و نشر آثار علماء زنجان، 1370. 416ص.

تربيت فرد و جامعه از راه شناخت آثار گناهان (27ـ153): آثار دنيوى گناهان (27ـ47)، تأثير گناهان در تباه‏سازى قلب انسان (61ـ67)، برخى از گناهانى كه مستقيماً موجب تباهى و انحطاط جامعه هستند (129ـ133). توبه، شيوه تطهير نفس از آلودگى‏هاى گناهان (153ـ183)، بلاى غيبت و راه نجات از آن (183ـ281)، تعريف غيبت و غيبت از ديدگاه اسلام (185ـ243)، علل و عوامل بيمارى غيبت (243ـ255)، پشيمانى و توبه از غيبت (255ـ259)، مستثنيات غيبت (259ـ274). شيوه پرورش فرزندان و احكام آن (337ـ407)، تأثير خوراك والدين در خلق و خوى فرزندان (339ـ343)، ضرورت ابراز محبت به فرزندان (375ـ381)، اهتمام به تربيت فرزندان (381ـ393).
 

خادم الذاكرين، اكبر.
152. اخلاق اسلامى در نهج البلاغه (خطبه متقين). ج1، چاپ دوم، قم: مدرسة الامام اميرالمؤمنين عليه‏السلام ، 1377. 536ص.

حقيقت تقوا: مفهوم تقوا در روايات اسلامى، اهميت تقوا در قرآن (17ـ35)، فضايل پرهيزگاران (77ـ526): گفتار صحيح، درمان بيمارى‏هاى زبان (89ـ111)، ميانه روى در همه چيز (111ـ131)، روش آنها [پرهيزگاران [تواضع است (131ـ157)، تحمل حوادث سخت، براى تحصيل صفت رضا چه بايد كرد)؟ (187ـ205)، مردم از آنها [پرهيزگاران] در امانند (285ـ301)، ترك تن پرورى (301ـ317)، روح قناعت (317ـ339)، عفت نفس [معناى لغوى و اهميت آن در اخلاق] (339ـ361)، صبر و استقامت: فضيلت و اقسام صبر (361ـ388)، زهد در دنيا و شكستن زنجيرهاى اسارت (409ـ431).
 

خادم الذاكرين، اكبر.
153. اخلاق اسلامى در نهج البلاغه (خطبه متقين). ج2، چاپ دوم، قم: مدرسة الامام على‏بن ابيطالب عليه‏السلام ، 1377. 608ص.

حلم و بردبارى، نقش بردبارى، مراتب و ثمرات حلم و... (40ـ60)، عوامل غفلت، عوامل بيدارى، عواقب غفلت و... (260ـ281)، پرهيزكاران در جهاد با نفس: مشارطه، مراقبه و... . (281ـ305)، كوتاهى آرزوها: درمان طول آرزو، قصر امل (329ـ345)، كم خورى و اعتدال در غذا: فوايد كم خورى و مضرات پرخورى (367ـ387)، سهولت در برخوردها (387ـ391)، خاموش كردن شعله‏هاى شهوت (397ـ401)، مهار كردن قوه غضب (401ـ411)، سه صفت پسنديده از صفات پرهيزگاران [عفو، اعطا و ارتباط با كسى كه از او بريده [(435ـ461)، خونسردى در شدايد و مشكلات (493ـ501)، [مؤمن] به خاطر دوستى مرتكب گناه نمى‏شود (523ـ529)، [مؤمن] در امانت خيانت نمى‏كند (535ـ541)، [مؤمن] كسى را با لقب زشت نمى‏خواند (545ـ549)، عدم ضرر [مؤمن] به همسايه [همسايه بد، فوايد حُسن جوار [(549ـ559)، صدايش به قهقهه بلند نمى‏شود: عواقب زياد خنديدن (577ـ583)، [مؤمن] مردم را در آسايش قرار مى‏دهد (589ـ593).
 

خاكيه، پرويز.
154. روانشناسى كودك. چاپ دوم، تبريز: انتشارات زرقلم، 1370. 256ص.

كودكان ناسازگار [علل ناسازگارى و شيوه صحيح برخورد با كودكان ناسازگار[ (43ـ55)، تنبيه بدنى [مضرات آن و رعايت نكاتى چند به هنگام تخلف كودكان[ (55ـ67)، بدبينى [علل، آثار سوء آن و رعايت نكاتى چند درمورد بدبينى كودكان[ (103ـ111)، حسادت [علل و شيوه‏هاى صحيح مبارزه با آن در كودكان [(111ـ119)، دروغ‏گويى، مغلطه، اغراق [علل و شيوه صحيح مبارزه با دروغ‏گويى كودكان[ (119ـ125)، خودنمايى [علل و راه صحيح مبارزه با آن [(125ـ131)، دروغ و دزدى در كودكان [علل و ريشه‏هاى آن دو [(131ـ137)،