كلام تطبيقى

على ربّانى‏گلپايگانى
مركز جهانى علوم اسلامى
دفتر برنامه‏ريزى و تدوين متون درسى

 

مقدّمه‏ى مركز

برنامه‏ريزى آموزشى امرى مستمر، پويا و متناسب با تغييرات مختلفى است كه در ساختار دانش و رشته‏هاى علمى پديد مى‏آيد. همچنين تغيير و تحوّلات اجتماعى و نيازهاى نوظهور فراگيران ايجاب مى‏كند كه برنامه‏ريزى آموزشى همگام، به صورت فرايند مستمر و پويا در آيد. ايجاد شرايط و مقتضيات جديد دانش، اطلاعات، مهارت‏ها، گرايش‏ها و ارزش‏هاى نويى را به وجود مى‏آورد. براى پاسخ گويى به اين نيازها، طراحى رشته‏هاى تحصيلى جديد و تربيت نيروهاى متخصّص و متناسب با تغييرات و تحوّلات پيش آمده، ضرورى به نظر مى‏آيد. گسترش فرهنگ مسلّط جهانى و جهانى شدن فرهنگ در اقصى نقاط دنيا و حدّ و مرز نشناختن وسايل و رسانه‏هاى فرهنگى و ارتباطى براى ورود به درون خانه‏ها و تحت تأثير قرار دادن انديشه‏ها، افكار، تمايلات، احساسات، گرايش‏ها و رفتار افراد، مسايل، مشكلات و نيازهاى نوظهورى را به وجود آورده است. مواجهه و رويارويى درست و منطقى با مسايل و مشكلات پيش آمده مستلزم تجهيز افراد به انديشه‏هاى بارور، ارزش‏هاى متعالى و مستدل و رفتارهاى منطقى است. حصول چنين نتيجه‏اى عمدتا در قالب موقعيّت‏هاى رسمى آموزشگاهى با ايجاد رشته‏هاى جديد و گسترش دامنه‏ى آموزش‏ها، مهارت‏ها و توانايى و تربيت سازمان يافته‏ى كسانى امكان‏پذير مى‏شود كه قادر به پاسخ گويى و غلبه بر مسايل پيش رو و پيش‏بينى مسايل آتى را داشته باشند.
بالندگى مراكز آموزشى در گرو نظام آموزشى استوار، قاعده‏مند و تجربه‏پذير است، در اين نظام، برنامه‏هاى آموزشى، متون درسى و استادان، اركان اصلى آن به شمار مى‏آيند.
قوّت برنامه‏ى آموزشى به هم‏آهنگى آن با نيازهاى زمان، استعدادِ علم‏آموزان و امكانات، نهفته است. چنان كه استوارى متون درسى بدان است كه تازه‏ترين دست آوردهاىِ علم را در جديدترين شيوه‏هاى فراگيرى و فن‏آورى آموزشى عرضه دارند. استادان ورزيده و كار آزموده نيز ركن سوم نظام آموزشى‏اند.
بديهى است مراكز آموزشى براى حفظ نشاط علمى خود، هماره بايد در انديشه‏ى ارزيابى، بازنگرى و اصلاح متون مدوّن و منابع آموزشى باشند و نيز متن‏هاى جديد را با تازه‏ترين شيوه‏ها و دست‏آوردهاى علمى همراه سازند. حوزه‏هاى علوم دينى، كه تربيت عالمان دين و نشر معارف اسلامى را بر عهده دارد، و به عنوان نهاد تعليمى ـ دينى شناخته مى‏شوند، از اين قاعده مستثنا نيستند.
خرسنديم كه حوزه‏هاى علميه به بركت انقلاب شكوه‏مند اسلامى ساليانى است كه در انديشه‏ى اصلاح ساختار آموزشى و بازنگرىِ متون درسى است. مركز جهانى علوم اسلامى به عنوان بخشى از اين مجموعه ـ كه به امر تعليم و تربيت طلاّب غير ايرانى همّت گمارده ـ به منظور انجام اين كار بزرگ به پى‏ريزى «دفتر برنامه‏ريزى و تدوين متون درسى» روى آورد.
اين دفتر با ارج نهادن به سخت كوشى‏هاى عالمانِ گران‏قدر ـ كه تاكنون پاسخ گوى اين نيازها بوده‏اند ـ با خوشه‏چينى از خرمن دانش آنان، بر آن است كه تجربه‏هاى نو را در شيوه‏هاى آموزشى با تازه‏ترين دست آوردهاى علمى همراه كرده، متونى بر اين پايه سامّان دهد.
تاكنون به همّت پژوهش‏گران، مدرّسان و فضلاى حوزه، اين دفتر در گام‏هاى نخستين، به تدوين و نشر بيش از چهل متن درسى در موضوعات گوناگون علوم دينى توفيق يافته است.
نوشته‏ى حاضر كه در بخش مباحث اعتقادى مطابق سرفصل درسى مربوط براى دوره‏ى كارشناسى ارشد با عنوان «كلام تطبيقى» ـ شامل مباحث توحيد، عدل و صفات ـ به نگارش درآمد، حاصلِ تلاش علمى و درخورِ تقدير دانشمند محترم، حضرت حجّة‏الاسلام والمسلمين آقاى على ربّانى‏گلپايگانى ـ دام توفيقه ـ است كه بدين وسيله از ايشان و ساير فرزانگانى كه در به ثمر رسيدن اين اثر بذل عنايت كرده‏اند، تشكّر و قدردانى مى‏شود.
در پايان يادآور مى‏شويم، از آن رو كه هيچ كارِ بشرى مصون از خطا و لغزش نيست، به همكارى ارباب معرفت و فضل اميد داشته و چشم به نقد و نظر آنان دوخته‏ايم.

مركز جهانى علوم اسلامى
دفتر برنامه ريزى و تدوين متون درسى

 

پيشگفتار

از مطالعه‏ى آثار كلامى بر جاى مانده از پيشينيان به دست مى‏آيد كه اين آثار به سه سبك كلّى نگارش يافته‏اند. برخى از آن‏ها صرفا به تدوين و تبيين عقايد يك مذهب پرداخته و از نقل و نقد عقايد ديگران دورى گزيده‏اند. كتاب «اصول السنّة» احمد حنبل، رساله‏ى «الفقه الاكبر» ابوحنيفه، كتاب «الاعتقادات فى دين الاميامية» شيخ صدوق از اين گونه‏اند. برخى ديگر صرفا به نقد يك يا چند عقيده از يك مذهب يا ديدگاه متكلّمى خاص پرداخته‏اند. روش ردّيه نويسى پيوسته مورد توجّه متكلّمان مذاهب مختلف بوده و در كتب رجال، تاريخ و ملل و نحل نمونه‏هاى بسيارى از اين گونه نقل شده است. عدّه‏اى ديگر، ضمن اين كه عقايد مورد قبول مذهب كلامى يا ديدگاه ويژه‏ى خود در مسايل اعتقادى را تبيين و اثبات كرده‏اند؛ عقايد و آراى ديگران را نيز به بحث و نقد گذاشته‏اند. كتاب‏هاى «تجريد الاعتقاد»، «كشف المراد»، «المواقف في علم الكلام» و «شرح المقاصد» از اين نوع‏اند. در كتاب‏هاى نوع اخير، اگر چه بحث تطبيقى نيز انجام گرفته است ولى جنبه‏ى ثانوى دارد و مقصود اصلى نبوده است.
بحث تطبيقى كه در زمان ما رواج يافته و پسوند علوم مختلفى چون كلام، فلسفه، فقه، اصول و غيره واقع مى‏شود، بدين معنا است كه آراى مختلف دو يا چند مذهب، يا دو يا چند متفكّر در باره‏ى يك يا چند مسأله مورد مقايسه و سنجش قرار مى‏گيرد، در اين گونه بحث‏ها هم تطبيق و مقايسه وجود دارد و هم نقد و ارزيابى. ولى نقد و ارزيابى در مرتبه‏ى دوم و سنجش و تطبيق، مقصود نخستين به شمار مى‏رود. اثر حاضر بر اساس اين روش سامان يافته است.
موضوعات و مسايل مورد بحث در اين كتاب بر اساس سرفصل‏هايى كه از طرف دفتر برنامه‏ريزى و تدوين متون درسى مركز جهانى علوم اسلامى به تناسب مسايل آموزشى دانش پژوهان تعيين گرديده، گزينش شده است. اگر نگارنده خود مى‏خواست اثرى تطبيقى در حوزه‏ى مسايل كلامى پديد آورد، چه بسا مسايل ديگرى را به عنوان يك رساله يا كتاب بر مى‏گزيد.
نخستين مسأله‏اى كه مورد بحث تطبيقى قرار گرفته، صفات خداوند است كه از دو جنبه‏ى وجودشناسى و معناشناسى بررسى شده است، روشن است كه اگر بنا بود در باره‏ى مصاديق صفات خداوند كه در كتاب‏هاى كلاسيك كلامى مورد بحث واقع مى‏شود، تحقيق شود، به تنهايى ظرفيت كتاب را پر مى‏كرد و مجال براى سرفصل‏هاى ديگر باقى نمى‏ماند. از طرفى بحث كلّى در باره‏ى صفات از دو جنبه‏ى ياد شده، از بحث‏هاى كليدى و شالوده‏اى در الهيّات به شمار مى‏رود.
مسأله‏ى ديگرى كه پژوهش تطبيقى شده است، توحيد است كه در رديف مهم‏ترين مسايل كلامى قرار دارد. و اگر چه در حقيقت از مصاديق صفات الهى است، ولى به دليل اهمّيّت ويژه‏ى آن، به طور مستقل مورد بحث قرار گرفته است. در اين مسأله ديدگاه‏هاى مذاهب كلامى مختلف در باره‏ى اقسام يا مراتب توحيد تبيين و تحقيق شده است.
عدل الهى در عرف متكلّمان دو كاربرد دارد، گاهى به عنوان يكى از صفات جمال الهى در كنار ديگر صفات مطرح مى‏شود، كه در اين صورت يك مسأله‏ى كلامى و اعتقادى به شمار مى‏رود، و گاهى عنوان يكى از گسترده‏ترين ابواب مباحث كلامى است، يعنى بحث‏هاى مربوط به صفات فعل خداوند. بنيادى‏ترين بحث در اين باب مسأله‏ى حسن و قبح عقلى است، كه پيوسته مورد چالش ميان متكلّمان عدليه و اشاعره قرار داشته است. از اين روى پس از بحث‏هاى مقدّماتى در باره‏ى مبحث عدل الهى، به تحقيق در باره‏ى حسن و قبح عقلى پرداخته شده، و ديدگاه‏هاى مختلف در اين خصوص ارزيابى گرديده است. براهين عدل الهى، تحقيق در باره‏ى شرور و نسبت آن با عدل الهى، مسأله‏ى جبر و اختيار، قضا و قدر از مهم‏ترين و بحث‏انگيزترين مباحثى است كه پيوسته نظر متكلّمان را به خود جلب كرده و ديدگاه‏هاى متعارضى در اين باره مطرح شده است. ارزيابى اين ديدگاه‏ها بخش ديگرى از مباحث اثر حاضر را به خود اختصاص داده است.
آخرين بحث اثر حاضر تحقيق و بحث تطبيقى در باره‏ى مسأله‏ى بدا اختصاص يافته است. طرح اين بحث ـ گذشته از اين كه سرفصل‏هاى ارايه شده از طرف مركز بوده است ـ به دليل ارتباطى است كه با بحث قضا و قدر دارد.
چرا كه مقتضاى قضا و قدر الهى اين است كه همه‏ى وقايع بر اساس قضا و قدر قطعى خداوند تحقّق مى‏پذيرند، در حالى كه مفادّ بدا اين است كه در تحقّق پاره‏اى از حوادث در شرايط خاص تغيير حاصل مى‏شود. تحقيق در باره‏ى بدا مشكل مذكور را حل خواهد كرد.
رويكرد اصلى اثر حاضر بحث تطبيقى ميان عقايد و آراى مذاهب كلامى و متكلّمان اسلامى است. در اين خصوص، بيشتر مذاهب كلامى و متكلّمان مشهور و برجسته مورد نظر بوده است. بدين جهت از مذاهب شيعى، رهيافت كلّى بحث‏ها بر اساس عقايد و آراى شيعه اثناعشرى (اماميه) سامان يافته است، چنان كه از مذاهب غيرشيعى، عقايد و آراى معتزله، ماتريديه، اشعريه، وهّابيه مورد اهتمام قرار گرفته است. در پاره‏اى از مسايل مانند: مبحث صفات خداوند و مسأله‏ى شرور برخى از متكلّمان قديم و جديد مسيحى كه در اين دو مبحث ديدگاه‏هاى ويژه‏اى مطرح كرده‏اند نيز پژوهش شده است.
مخاطبان اصلى اين نگارش طلاّب مشغول به تحصيل در مقطع كارشناسى ارشد در مركز جهانى علوم اسلامى مى‏باشند، و از طرفى كتاب به عنوان متنى آموزشى تدوين گرديده است. طبعا، بحث‏هاى كتاب از نظر ساختار و محتوا با توجّه به دو نكته‏ى پيشين نگارش يافته است. با اين حال، فصل‏هايى از كتاب، يا قسمت‏هايى از پاره‏اى از فصول به گونه‏اى است كه براى خوانندگان در سطوح پايين‏تر نيز قابل فهم خواهد بود؛ مانند بحث‏هاى مقدّماتى عدل الهى، و بحث‏هاى مربوط به نظم و اتقان از نظر دانشمندان و نظاير آن.
از اين رو، از اساتيد ارجمندى كه عهده‏دار تدريس اين كتاب مى‏شوند در خواست مى‏گردد با توجّه به ارزيابى خود از دانشجويان و نيز با در نظر گرفتن تنگناى زمانى و محدوديّت واحدهاى درسى، اين گونه بحث‏ها را به مطالعه‏ى محصّلان محترم واگذار كنند. اميد است با انتقادها و پيشنهادهاى سازنده‏ى اساتيد ارجمند كاستى‏هاى احتمالى كتاب در نوبت‏هاى بعدى جبران گردد.

قم ـ حوزه‏ى علميه
على ربّانى گلپايگانى
16/1/1383 ه.ش مصادف با 13 صفر 1425 ه.ق