مطالعه ی صرف و نحو در حوزه های علميه بر اساس يک ديدگاه ابزاری است.
به اين معنی که صرف و نحو مقدمه است براي آشنايي با زبان عربی، و آشنايي با زبان
عربی نيز خود وسيله و مقدمه ای است برای استفاده از قرآن، متون روايي و کتب فقهی و
اصولی و از سوی ديگر، بازنگری مکرر در شيوه های آموزش و متون درسی و توجه به
دستاوردهای نوين علوم بشری ضرورت دارد، از اين رو، کتاب «آموزش صرف» شامل امهات
مباحث صرف، همراه با تمرين و پرس به سبک کتاب های درسی تدوين شده است.