بالندگى مراكز آموزشى در گرو نظام آموزشى استوار، قاعدهمند و تجربهپذير است، در اين نظام، برنامههاى آموزشى، متون درسى و استادان، اركان اصلىِ آن به شمار مىآيند.
قوّت برنامه آموزشى در هماهنگى آن با نيازهاى زمان، استعدادِ علمآموزان و امكانات، نهفته است. چنان كه استوارى متون درسى بدان است كه تازهترين دستآوردهاىِ علمى را در جديدترين شيوههاى فراگيرى و تعليمى عرضه دارند. استادان ورزيده و كارآزموده نيز ركن سوم نظام آموزشى هستند.
مراكز آموزشى براى حفظ نشاط علمى خود، هماره بايد در انديشه ارزيابى، بازنگرى و اصلاح متون مدوّن باشند و نيز متنهاى جديد را با تازهترين شيوهها و دستآوردهاى علمى همراه سازند. حوزههاى علوم دينى، كه تربيت عالمان دين و نشر معارف مذهبى را بر عهده دارد، و به عنوان نهاد تعليمى ـ دينى شناخته مىشوند، از اين قاعده مستثنا نيستند.
خرسنديم كه حوزههاى علميه به بركت انقلاب شكوهمند اسلامى ساليانى است كه در انديشه اصلاح ساختارِ آموزشى و بازنگرىِ متون درسى است. مركز جهانى علوم اسلامى به عنوان بخشى از اين مجموعه، كه به امر تعليم و تربيت طلاب غير ايرانى همت گمارده، بمنظور انجام اين كار بزرگ
به پىريزى «دفتر تحقيقات و تدوين متون درسى» روى آورد.
اين دفتر با ارج نهادن به سختكوشىهاى عالمانِ گران قدر كه تاكنون پاسخگوى اين نيازها بودهاند و خوشهچينى از خرمن دانش آنان، بر آن است كه تجربههاى نو را در شيوههاى آموزشى با تازهترين دست آوردهاى علمى همراه كرده متونى بر اين پايه سامان دهد.
تاكنون به همت پژوهشگران و فضلاى حوزه، گامهاى نخستين، به تدوين چند متن درسى انجاميده است.
نوشته حاضر يكى از اين متون است كه به شيوهاى جديد به «آموزش احكام» پرداخته است. وقوف بر احكام و دستورات الهى در زمينههاى مختلف زندگى و تلقّى آن به مثابه آداب حضور در نزد خدا و گامهاى سلوك به سوى او از مهمترين نيازهاى عملى و علمى دانشجوى علوم دينى است.
متن اين كتاب مطابق با فتاواى بنيانگذار جمهورى اسلامى حضرت آيةاللهالعظمى امامخمينى قدسسره مىباشد.
مواردى كه فتواى رهبر معظم انقلاب اسلامى حضرت آية الله خامنهاى(مدّ ظلّه العالى) با فتاواى حضرت امام خمينى قدسسره تفاوت دارد و به آنها دست يافتهايم در پاورقى اين نوشته آورده شده است.
در پايان از زحمات حجةالاسلام و المسلمين جناب آقاى فلاحزاده كه در تنظيم متن اين كتاب ما را يارى دادهاند تشكر مىكنيم.
از آن رو كه هيچ كارى در آغاز راه مصون از خطا و لغزش نيست، اميد به همكارى ارباب معرفت و فضل بسته، چشم به نقد و نظر آنها دوختهايم، و همين، دستمايه شروع كار و اميد به آينده است.